100% Cora

De blaadjes aan de bomen (of beter: erronder) zijn op een week tijd van kleur veranderd en met wat geluk priemt een laaghangend nazomerzonnetje door het wolkendek. Kortom: de zomer zit erop, de herfst heeft haar intrede gedaan en de hoop dat september goedmaakt wat augustus verkloot heeft kunnen we alweer grotendeels opbergen. Ja, natuurlijk vind ik het leuk om met laarzen en sjaal aan te gaan genieten van de herfstlucht. Anderzijds is er voor mij als chronisch spierpijn- en gewrichtssukkelaar dadelijk ook weer de keiharde realiteit dat mijn pijn de komende pakweg 9 maanden alleen maar erger wordt en ik het moet stellen zonder verwarmende zon, die de scherpe kantjes van de pijn wat wegneemt. Helaas werkt deze "wetenschap-door-ervaring" zich ondertussen zeer negatief uit op mijn gemoed: de herfstblues gaat over in een winterdepressie en de tijd tot de lente zich opnieuw van zijn beste kant laat zien lijkt nog zo oneindig ver weg... Ook is september zo...

Aaaaaaaaah, zomer! De tijd van loslaten, van veel gezellige avondevenementen, concerten, festivalletjes, feestjes bij vrienden, van vakanties, weekendjes weg en meer leuks. Kortom, een tijd van genieten en herbronnen. Helaas is dat voor mij (en met mij menigeen fibro- of CVS-lijder) niet altijd rozengeur en maneschijn. Ja, de zon zorgt ervoor dat mijn vitamine D-gehalte op natuurlijke wijze behoorlijk op peil blijft, ik minder supplementen moet slikken en dat de pijnen eigenlijk behoorlijk draaglijk zijn (hoera!). Sporadisch slik ik nog mijn dagelijkse dosis magnesium en vitamine D neem ik enkel bij als ik eraan denk. Ik moet er wel aan denken van alle dagen glucosamine in te nemen sinds er op een scan werd vastgesteld dat het kraakbeen van mijn linkerknie er behoorlijk slecht aan toe is met scheurtjes, die er al sinds februari voor zorgen dat ik niet weet of mijn knie de dag zonder problemen doorkomt en ik de kniebrace steeds binnen handbereik heb. Dat is dus een pijn die helaas nie...

Ja, ik geef toe: ik weeg me teveel! Ik ben zo'n freak, die elke ochtend opnieuw voor het douchen, naakt, op de weegschaal gaat staan om de schade te bepalen. Ja, ik weet ook dat dat fout is en dat zowat elke deskundige op dat vlak me dat afraadt en zou zeggen: 1x per week maximum wegen en dat steeds op dezelfde dag en hetzelfde uur. Wel, ze hebben ongetwijfeld gelijkt! Maar, mij lukt dat niet! Echt niet!  Ik ben altijd zo bang dat als ik de controle even laat varen en geen zicht op mijn gewicht heb dat ik het dan om zeep help, mijn afvaltraject. Ik wil tijdig kunnen ingrijpen, de controle houden en dadelijk bijsturen als ik de mist dreig in te gaan.  Sinds ik 8 maanden geleden met Weight Watchers begon ben ik me dan ook blijven wegen, elke dag. Door die standen - lang leve de digitale weegschaal met Bluetooth-verbinding naar mijn smartphone - steeds bij te houden kan ik je vertellen dat gewicht iets raars is: het gaat op en neer, het fluctueert - zeker bij vrouwen! - ...

Het is weer eens zo ver: de 100%-Cora is ver zoek en de fibro-Cora zwaait weer de plak thuis. Nu ja, veel zwaaien zit er al van de week voor Nieuwjaar (nu toch alweer 4 weken) niet in. Ergens tussen kerst en Nieuw moet ik een virus hebben opgeraapt. Stom, want ik had in november-december gehoopt alle virussen vlotjes te hebben ontlopen. Een afstraffing voor mijn arrogantie en vertrouwen? Sinds ik in september 2013 klierkoorts kreeg en in de nasleep daarvan fibromyalgie en allicht de Ziekte van Ménière , zijn virussen niet mijn vriendjes. Ik neem thans weerstandsverhogende supplementen en mijn bloedbeeld ziet er prima uit! Maar, eens de virusjes grip op me hebben geraak ik niet meer verlost van die ellendelingen. En, ook al kan je klierkoorts maar 1x in je leven krijgen: alle virussen zetten zich vast op keel en oren en zorgen bij mij voor opgezette klieren. Sinds mijn jonge kindertijd had ik nooit meer last van oorpijn gehad, tot ik in 2013 klierkoorts kreeg! Dit virus ...