100% Cora

Vanochtend, op de zondag tussen kerst en nieuw, lag ik in bed wat te mijmeren over mijn ziek-zijn. Gezien de pijn toch wel weer prominent aanwezig is en ik gisteren ook weer druk bezig was met het zoeken naar geschikt werk, kwam de fibromyalgie weer wat meer op de voorgrond, ook al hou ik ze het liefst ver weggestoken op de achtergrond. Ik lag dus in bed na te denken over fantoompijn. Op Wikipedia is er volgende definitie voor fantoompijn:  Fantoompijn   is een pijnsensatie die beleefd wordt als afkomstig van een   geamputeerd   lidmaat. Dit kan om een geamputeerd been of arm gaan, maar ook bijvoorbeeld een geamputeerde borst of een getrokken kies betreffen. Fantoompijn is een normaal en veelvoorkomend verschijnsel. Na amputatie komt fantoompijn bij globaal 70% van de patiënten voor. Na tientallen jaren is dit percentage nog steeds zo'n 50%. Fantoompijn doet zich het meest voor in aanvallen die in ernst en frequentie kunnen verschillen, maar ka...

Leuk artikel: 10-tips-voor-de-partner-van-een-chronisch-pijnpatient Door Anna Raymann, fysiotherapeute, schrijfster, chronisch pijnpatiënt en deskundige met betrekking tot de sociale gevolgen van chronische pijn, Boek-en-steun.  Auteur van: “ Lieve help !  

Bron:  http://goop.com/the-medical-medium-and-whats-potentially-at-the-root-of-medical-mysteries/

Hoe ik het toch haat als mijn lijf niet wil wat mijn hoofd zo graag zou willen. Ik had voor deze week 2 concerten gepland: gisteren een zittend concertje heavy metal “Channel Zero Unplugged” vanop de eerste rij, pal in het midden, op 50 cm van de zanger af en vandaag een concert van het jaren ’80 funk-icoon Sheila E.  Dat ik 2 opeenvolgende dagen in een kinderweek naar een concert zou gaan was eerder een vergissing, trouwens. Niet goed in de agenda gekeken toen ik vol enthousiasme de Sheila E-tickets geboekt had en over het hoofd gezien dat ik daags ervoor al zou weggaan én dat de kids thuis zouden zijn. Maar, geen probleem, dacht ik. Dan gaan we toch gewoon gezellig 2 dagen op rij weg. Beetje extra qualitytime met manlief. Helaas had ik er geen rekening mee gehouden (kon ook niet met mijn lange-termijn-planningen) dat ik nu al anderhalve week een joekel van een fibro-opstoot zou hebben. De alles verterende pijn en extreme vermoeidheid houden me al enkele dagen in bed ...

Een dankwoord voor mijn lieve man, die me steeds probeert te begrijpen. Onderstaande 23-punten zijn de moeite om te lezen voor iedereen, die met fibro geconfronteerd wordt in zijn/haar omgeving: 23-truths-people-with-fibromyalgia-wish-others-understood Een andere versie, in het Nederlands, inclusief taalfouten: 16-dingen-die-mensen-met-chronische-zenuwpijn-willen-dat-anderen-dit-weten

De moeite om te lezen: fibromyalgie-eindelijk-erkend-plus-de-rol-van-capsaicine-en-magnesium

Ik ben afgelopen weekend 41 geworden en heb dat moment gebruikt om toch (weeral eens) even te reflecteren. Toeval of niet, maar diezelfde week had ik in het kader van mijn fibromyalgie-revalidatieprogramma ook een afspraak met de pijnpsychologe, die tijdens het eerste kennismakingsgesprek met me samen de verwachtingen en mogelijkheden op tafel heeft gelegd. Zulke gesprekken – die ik eerder ook al had tijdens de intake met de fysisch geneesheer en de kinesist die zich over mij ontfermt tijdens de revalidatie – zijn wel vaker de aanleiding tot nadenken. Want, het objectief van waaruit we starten is (helaas) altijd: “We kunnen je niet gezond maken, maar wel helpen om met je ziek-zijn beter om te gaan.” Reflectie dus… Over het niet meer gezond worden en over het ziek-zijn. Naar aanleiding van mijn verjaardag heb ik het toch weeral moeilijk gehad met die “4”, die nu sinds 1 jaar en 3 dagen voor mijn leeftijd plakt als niet meer zo nieuwe voordeur. Ik krijg dan goedbedoelde scho...