Posts

Tussenstand na 1 maand en 1 week Weight Watchers

Wauw! Nooit gedacht dat Weight Watchers mijn ding zou zijn... Want, laat ons eerlijk zijn, op Weight Watchers na had ik zowat alles al geprobeerd: Naar de diëtiste: ik woog toen 68 kg en wilde afvallen. Ik had leuke babbels met haar, maar afvallen zat er niet echt in Tim Torfs-Momentum-dieet: 9 toch wel zware weken, met behoorlijk wat voedingsmiddelen die niet mogen (goh, wat heb ik de koolhydraten toen gemist) en helaas voor mij niet zoveel gewichtsverlies  Proteïneshakes: héééééélp, ik wil vaste voeding! 1 dag eten 1 dag vasten: ketose-jojoën, hoofdpijn, toch wel een serieuze aanpassing en moeilijk vol te houden op langere termijn (hoewel mijn oom en tante het blijkbaar al 3 jaar volhouden om slechts om de andere dag te eten) Naar de Weight Watchers dus als laatste redding!  Wel ja, online dan toch, want die meetings, dat is niks voor mij en ik ben niet het type dat kracht haalt uit de prestaties van anderen of zich harder inzet als er anderen over mijn schouder m...

WW

Afbeelding
Ja, ik durf te zwichten onder de druk van reclame... Na het lezen van een artikel in de Libelle over de successen die sommigen met Weight Watchers geboekt hadden, ben ik dan ook snel naar hun website gegaan om er eens wat rond te kijken. Dat je bij inschrijving een Philips Saladmaker "gratis-en-voor-niks" bovenop je jaarabonnement krijgt heeft me dan ook snel over de streep gehaald om me ter plekke online in te schrijven, de dag voordat we op New York-reis vertrokken. New York was leuk en ik was er amper bezig met mijn dieetplannen voor na mijn thuiskomst. Neen, volgeschrokt hebben we ons op vakantie niet, maar we hebben ons ook niks ontzegd. Behalve de cola light dan. Want, ook dat stond op mijn "to do's" voor na de vakantie: afkicken van de vuiligheid die cola light is. Op vakantie dronk ik er dus nog eentje per dag en sinds ik thuis ben (nu toch alweer 5 dagen) heb ik dat herleid tot niks. Hoofdpijn en futloos, dat wel. Maar, ik had al gelezen dat dat zou...

Niet slecht!

Afbeelding
Eergisteren stond ik voor de spiegel in m'n ondergoed en dacht ik bij mezelf: “Niet slecht!” Ik bekeek het gehele plaatje en had er perfecte vrede mee hoe ik daar zo stond. Een heerlijk gevoel eigenlijk!  Als ik de klok een paar jaar terugdraai, dan was ik een eind 30-iger met maat 36-38, die net 60 kilo licht was of een ietsje erover, al naargelang welk seizoen het was. Ik kon eten wat ik wilde, zonder ook maar één gram aan te komen. Ondertussen ben ik een begin 40-iger, die sinds “dik” 2 jaar van de sigaret af is, ondertussen maat 44 heeft en tussen de 80 en 83 kilo schommelt bij 1 meter 70. Zou ik dat liever anders zien? Ja, natuurlijk. 65 kilo of zelfs 70 zou zoveel leuker zijn, daar ga ik ook niet over liegen. Maar, het “hoeft” niet noodzakelijk. Want, damn, ik zie er best wel O.K. uit! Wel blijf ik teleurgesteld over het feit dat maat 44 door de textielindustrie bestempeld wordt als “maatje meer”, terwijl ik mezelf helemaal niet abnormaal vind. Neen, mager ben ik niet...

Revalidatie-evaluatie

Afbeelding
Laat ons eerlijk zijn: de winter is niet echt de meest favoriete periode van menig fibro-patiënt: spieren verkrampen nog wat meer van de koude, het vitamine-D-peil is nog wat lager dan normaal en het lijkt gewoon alsof elke vezel in je lijf nog nét dat ietsje meer pijn doet als de dagen kort, grauw, nat en kil zijn. Vlak voor de winter, in oktober, ben ik – bovenop de wekelijkse bezoeken aan mijn kinesiste - gestart met het revalidatieprogramma voor fibromyalgiepatiënten in een ziekenhuis vlakbij, bestaande uit hydrotherapie (aangepaste oefeningen in een revalidatiebad) en fysiotherapie (oefeningen in een fitnesszaal, onder begeleiding van een team kinesisten). De hydrotherapie, die is ronduit heerlijk: warm water, een ongelooflijk sympathieke begeleidster en een leuke groep wisselende patiënten met uiteenlopende klachten, waarmee ik het zwembad deelde. Samenvattend betrof het andere fibropatiënten, CVS-patiënten, patiënten met klachten aan rug, schouders, knieën (vaak post-o...

De goede voornemens voor het nieuwe jaar

Afbeelding
    Een nieuw jaar, een nieuw begin. Nu ja, een heel nieuw begin allicht niet, maar toch een nieuw hoofdstuk in mijn levensboek. 2014 In januari 2014 lag de focus op mijn rookstop: ik mag dan ook nu – 2 jaar later – zeggen dat ik nog steeds succesvol gestopt ben met roken en mezelf echt wel als niet-roker beschouw. Ja, ik ben best wel trots dat ik die ellendige verslaving aan de kant heb kunnen schuiven. Tegelijk had ik toen gepoogd om af te vallen of alleszins niet bij te komen na de rookstop, wat eerder een mager succes werd: mijn bruidsjurk paste weliswaar eind mei, maar ik vond mezelf (ook na een strikt dieet) nog steeds té dik, wat intussen niet echt veranderd is. Integendeel zelfs: ik denk dat ik ondertussen 20 kilo meer weeg dan 3 jaar geleden. Het streefdoel van 2 jaar geleden, zijnde 63 kilo, ligt dus heel ver van me verwijderd. 2015 Vorig jaar kreeg ik dan in januari (een maand waarin ik ook traditioneel al mijn medische check-ups plan) de diagnose...

Zondagse bedenking...

Afbeelding
Vanochtend, op de zondag tussen kerst en nieuw, lag ik in bed wat te mijmeren over mijn ziek-zijn. Gezien de pijn toch wel weer prominent aanwezig is en ik gisteren ook weer druk bezig was met het zoeken naar geschikt werk, kwam de fibromyalgie weer wat meer op de voorgrond, ook al hou ik ze het liefst ver weggestoken op de achtergrond. Ik lag dus in bed na te denken over fantoompijn. Op Wikipedia is er volgende definitie voor fantoompijn:  Fantoompijn   is een pijnsensatie die beleefd wordt als afkomstig van een   geamputeerd   lidmaat. Dit kan om een geamputeerd been of arm gaan, maar ook bijvoorbeeld een geamputeerde borst of een getrokken kies betreffen. Fantoompijn is een normaal en veelvoorkomend verschijnsel. Na amputatie komt fantoompijn bij globaal 70% van de patiënten voor. Na tientallen jaren is dit percentage nog steeds zo'n 50%. Fantoompijn doet zich het meest voor in aanvallen die in ernst en frequentie kunnen verschillen, maar ka...

10-tips-voor-de-partner-van-een-chronisch-pijnpatient

Leuk artikel: 10-tips-voor-de-partner-van-een-chronisch-pijnpatient Door Anna Raymann, fysiotherapeute, schrijfster, chronisch pijnpatiënt en deskundige met betrekking tot de sociale gevolgen van chronische pijn, Boek-en-steun.  Auteur van: “ Lieve help !