100% Cora

Pffff, dan gaat ge al eens op een vrijdagavond eten... Het zat'm dus zo: we moesten vanavond in Brussel Walter's kinderen gaan ophalen en ik had het geweldig idee om dan maar in Leuven (op weg naar huis) iets te gaan eten. En - gezien ons dieet - leek vegetarisch me wel wat. Grote borden sla, vergeten of exotische groenten op mijn bord, ... ik zag het al helemaal voor me. Behoorlijk hongerig en na de nodige "waar-zullen-we-de-wagen-maar-eens-laten"-ellende, kwamen we in de straat van het vegetarisch restaurant, waar ons oog viel op een Frans restaurantje dat er wel gezellig uitzag. Maar, we hadden onze zinnen gezet op het vegetarische restaurant dat ik nline had gevonden en waarvan de menu er heerlijk uitzag! Eens aangekomen bij het veggie-ding, bleek dat eerder een ongezellige broodjesbar of take-away, dan een gezellige vrijdagavondervaring. Wij dus terug naar dat Franse resto, nadat we halverwege ook nog een Marokkaanse tent binnen- (en dadelijk weer buiten-)gew...

Het was even stil, maar daar was een goede reden voor: we waren er even tussenuit! Een weekend Amsterdam, om onze 2-jaar-samen te gaan vieren. Op romantisch weekend gaan als je op dieet bent is niet al te evident, vooral niet omdat we letterlijk tussen 2 dieetfasen in zaten: de 3 "uitsluipdagen" tussen fase 1 en fase 2. Eens ter plaatse bleek het uiteindelijk allemaal wel mee te vallen: onze soepjes hebben we niet kunnen eten, maar onze soepstengels aten we dan weer wel. Fruit 's morgens en als avondsnack bleek een meevaller en lunchen/dineren op alleen groenten en vlees (zonder aardappelgerechten of sauzen) was ook best wel te doen. Eén avond hebben we zelfs extra decadent gedaan en gebruik gemaakt van de roomservice (voor alles een eerste keer in je leven, zelfs als je al 39 bent ;-) ). Onze appel (=avondsnack) hebben we die dag  vervangen door fruitsla, vergezeld van een feestelijk glaasje bubbels (na bijna 4 weken voor het eerst terug een glas alcohol!), netjes ge...

De eerste 3 weken van ons dieet zijn voorbij gevlogen! Sinds vandaag zijn onze carnitrine-ampullen (die we elke dag 's ochtends innamen) op en zitten we nu in een overgangsfase van 3 dagen, de zogenaamde "uitsluipdagen": onze porties vlees/vis zijn al een ietsje groter, we mogen terug alle groenten eten (eindelijk terug wortelen en boontjes) en het fruitaanbod is uitgebreider, zodat we ook al eens iets anders dan een appel of sinaasappel als ontbijt of avondsnack mogen. Vandaag zijn we ons gaan wegen. Walter is ondertussen al meer dan 9 kilo kwijt op 3 weken en ikzelf ben eerder stabiel gebleven de afgelopen week (heeft allicht te maken met de PMS-week van afgelopen week en het feit dat ik nu ongesteld ben, wat me in niet-dieetperiodes ook altijd 1-2 kilo extra oplevert). Maar, ik ben toch al een 3 kilo kwijt. Nadat ik vorige week wat gezondigd had (PMS-eetaanvallen en ongelooflijk hongergevoel), wil ik fase 2 toch met de nodige ernst aanvatten. Ik heb dan ook de me...

Los van het feit dat het gisteren een nogal dure en noodlottige dag, die helemaal in het teken stond van Murphy (tegen 120 km/u heeft mijn wagen het begeven; opgelopen schade te duur voor wat de wagen nog waard is), was het ook de eerste keer sinds de start van het dieet dat ik op restaurant zou gaan. Mijn man had tijdens zijn vorige beursweek in New York al wat ervaring op dat vlak opgelopen, maar gisteren was het dan ook mijn beurt, in het gezelschap van 2 directieleden van de Amerikaanse firma waar mijn man voor werkt. We waren wel goed voorbereid en hadden met onze lifestylecoach daags ervoor al enkele "valkuilen" en do's en don'ts besproken. En, dankzij de moderne technologie kon ik vooraf thuis op de computer de menukaart helemaal bestuderen en kijken wat in ons dieetplan zou passen. We hebben dan ook gekozen voor een restaurant dat ons goed bekend is en waarvan we de geserveerde maaltijden een beetje kunnen inschatten. Ook is het restaurant bekend voor zijn v...

Ik ben vandaag eens mijn archieven ingedoken. Want, als excel-fan, heb ik nogal wat data met betrekking tot eerdere dieetpogingen op mijn computer beschikbaar. Best wel grappig als je die achteraf bekijkt en ziet hoe niet alleen je gewicht, maar ook je "ik-moet-op-dieet-drempel" verandert: Augustus 2011: 65,9 kilo (37 jaar): ik moest op dieet, want ik was nog nooit in niet-zwangere toestand zo zwaar geweest Juli 2012: 67,8 kilo (38 jaar): ik moest op dieet, want ik was nog noooooit in niet-zwangere toestand zo zwaar geweest  December 2013: 73 kilo (39 jaar):  ik moest op dieet, want ik was nog nooooooooooooit (zelfs niet in zwangere toestand!) zo zwaar geweest!!   Graag zou ik dan ook onder die drempel van 2011 willen geraken en dus toch wel onder de 65 kilo willen eindigen, in de hoop dat ik dat gewicht ga kunnen houden (ik ben ondertussen ook alweer een paar jaar ouder, hè). Vanochtend zat ik op 68,6 kilo, wat toch wel een pak beter is dan de 72-73 kilo v...

Over mijn eigen PMS heb ik al eerder geschreven ( Hoe PMS mijn leven beïnvloedt ) en over hoe voeding PMS beïnvloedt, dat hebben anderen al gedaan ( 5-foods-that-feed-the-pms-monster ). Maar, dat neemt niet weg dat afkick van cafeïne, nicotine, vetten, suikers, koolhydraten en alcohol niet echt maakt dat mijn PMS deze week licht te verteren is. Want, mijn lichaam wil chocolade (bij voorkeur in de vorm van chocopasta op een ultra-verse witte boterham met boter, hoewel ik helemaal niet graag wit brood eet) en chips (nacho's met warme kaasdip of zoiets, liefst vlak nà die boterham met choco!). Hormonen zijn dus echt een pest, want ze brengen me dieetgewijs... euh... volledig van de wijs met hun dominante "goestingskes"... De koffieautomaat op het werkt roept me: "Warme chocomelk!" (het is thans van die waterige suiker-oplosboel, die weinig weg heeft van échte chocolade), maar ik weersta. In de winkel laad ik mijn kar niet alleen vol overheerlijke seizoensgr...

Gisteren enkele vriendinnen op bezoek gehad voor een "cavaklets" (wij doen niet aan koffie!). Het laten van de cava, ça va nog wel. Ik heb dus braaf het ene glas plat water na het andere gedronken. Maar, gezien 3 van de 4 rokers zijn kon ik het niet over mijn hart krijgen hen naar buiten te verbannen voor een sigaret, zodat er toch uitzonderlijk in de keuken werd gerookt. Het "gezellige samen (niet) roken" was dus best wel moeilijk, maar het is dan toch vrij vlot gelukt om er geen te nemen en er niet al te veel last van te hebben. Op dat vlak ben ik best wel trots op mezelf... Geweldige vriendinnen als ze zijn hadden ze allemaal wat mee: potjes méringue, Turkse hartige koeken en aperitiefglaasjes met rucola, een beetje gerookte zalm en avocado. (Er was zoveel dat ik zelfs de kans niet kreeg mijn cake op tafel te zetten of de aan de kreeftensoep te beginnen, die ik voor mijn bezoek had voorzien) Het laatste hapje kon ik niet helaas niet laten passeren en ik he...